Planujesz wakacje z dzieckiem za granicą bez drugiego rodzica? A może chcesz wysłać swoje dziecko na wyjazd z dziadkami, zaplanowałaś / zaplanowałeś dla niego zagraniczny obóz językowy lub dziecko wyjeżdża bez mamy, lub bez taty na szkolną wycieczkę poza Polskę? Zanim spakujesz walizki, sprawdź, jakie formalności musisz dopełnić, aby podróż była zgodna z prawem i bezpieczna, by nie zakończyła się odmową wejścia na pokład.
Czy na wyjazd dziecka za granicę potrzebna jest zgoda obojga rodziców?
Tak. W większości przypadków taką zgodę należy uzyskać. Zgodnie z polskim prawem (o ile sąd nie ograniczył lub nie pozbawił władzy rodzicielskiej) oboje rodzice mają pełnię władzy rodzicielskiej i powinni wspólnie decydować o istotnych sprawach dziecka. Do takich spraw należy m.in. wyjazd za granicę, niezależnie od tego, czy jest to wakacyjny urlop, obóz językowy, wyjazd szkolny, czy stały pobyt.
Jeśli dziecko podróżuje z jednym rodzicem, a drugi ma pełnię władzy rodzicielskiej, konieczna jest jego pisemna zgoda. Jeśli dziecko podróżuje z dziadkami, rodziną, znajomymi czy opiekunami prawnymi wówczas zgoda obojga rodziców powinna być udzielona na piśmie.
Brak takiej zgody może skutkować poważnymi konsekwencjami: od problemów na lotnisku lub granicy, przez odmowę wpuszczenia dziecka do danego kraju, aż po zarzuty bezprawnego wywozu dziecka.
Jak powinna wyglądać zgoda na wyjazd dziecka za granicę?
Nie ma jednego urzędowego wzoru, ale zgoda powinna być sporządzona na piśmie i zawierać:
- imię, nazwisko i PESEL rodzica udzielającego zgody,
- dane dziecka (imię, nazwisko, data urodzenia, numer paszportu lub dowodu),
- dane osoby, z którą dziecko podróżuje,
- cel i termin wyjazdu (np. wakacje, obóż językowy, wycieczka szkolna, odwiedziny rodziny),
- kraj lub kraje, do których dziecko podróżuje,
- czytelny podpis rodzica.
W wielu krajach zaleca się, aby taka zgoda była poświadczona notarialnie, zwłaszcza gdy dziecko podróżuje bez żadnego z rodziców, np. tylko z dziadkami lub nauczycielami.
Niektóre państwa wymagają również tłumaczenia zgody na język urzędowy danego kraju lub na język angielski, a nawet opatrzenia dokumentów klauzulą apostille wydaną przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych.
W przypadku podróży samolotem niektóre linie lotnicze mogą wymagać własnych formularzy zgody. Warto sprawdzić te wymagania odpowiednio wcześniej.
Wyjazd dziecka z dziadkami lub inną osobą dorosłą
Coraz częściej dzieci wyjeżdżają za granicę z dziadkami, pełnoletnim rodzeństwem, opiekunami prawnymi albo w ramach wycieczek lub obozów.
W takich sytuacjach pisemna zgoda obojga rodziców jest absolutnie niezbędna.
Każdy kraj ma własne przepisy. Sprawdź je wcześniej!
To bardzo ważne: każdy kraj może mieć inne wymagania dotyczące dokumentów przy podróży dziecka bez obojga rodziców.
Niektóre państwa wystarczą się pisemną zgodą, inne wymagają notarialnego poświadczenia, a czasem również tłumaczenia dokumentów.
Polecam ci przed podróżą zajrzeć do zakładki „Polak za granicą” w aplikacji mObywatel, gdzie znajdziesz aktualne informacje o wymogach danego kraju.
Wyjazd dziecka za granicę z jednym rodzicem lub dziadkami – podsumowanie
Pamiętaj, że:
- Wyjazd dziecka za granicę z jednym rodzicem lub z dziadkami jest możliwy, ale wymaga odpowiedniego przygotowania i pisemnej zgody drugiego rodzica lub obojga rodziców.
- Każdy kraj lub linia lotnicza ma własne przepisy, dlatego zawsze sprawdź aktualne wymagania.
- W wielu przypadkach warto, a czasem trzeba, poświadczyć zgodę notarialnie i zadbać o jej tłumaczenie przynajmniej na język angielski.
Jeśli masz wątpliwości co do treści zgody lub twoja sytuacja rodzinna jest bardziej skomplikowana (np. ograniczona władza rodzicielska, brak kontaktu z drugim rodzicem, spór o wyjazd), warto skonsultować się z prawnikiem.
Jeśli szukasz wsparcia prawnego, zapraszam do skorzystania z mojej wiedzy i doświadczenia.
Pomogę Ci przejść przez ten proces z minimalnym stresem, dbając o Twoje interesy i dobro Twojej rodziny.
Katarzyna Wojs
adwokat
Zdjęcie: mali desha, Fermin Rodriguez Penelas
***
Związek partnerski a prawo do informacji medycznej
Obecnie coraz więcej osób żyje w związkach nieformalnych, które nazywamy również związkami partnerskimi, związkami kohabitacyjnymi lub konkubinatami. Wynika to z różnych powodów – dla części osób jest to decyzja podyktowana osobistymi preferencjami, chęcią lepszego poznania osoby partnerskiej przed zawarciem małżeństwa, dla wielu z nas wynika jednak z ograniczeń zewnętrznych [Czytaj dalej…]
